Rasy psow
Kto swego psa dobrze zna, ten natychmiast zauważy takie odchylenie od normalnego zachowania się. Nie trzeba jednak od razu biec do weterynarza, gdyż większość tych objawów, zwłaszcza gdy występuje tylko jeden z nich, może wynikać po prostu z lekkiego złego samopoczucia. Należy wszakże właściwie obserwować psa i natychmiast, gdy jeden lub kilka opisanych objawów się spotęguje, energicznie interweniować.
Ziajanie, nawet bardzo szybkie, któremu najczęściej towarzyszy wywieszenie języka, nie jest oznaką choroby. Ponieważ w skórze psa nie znajdują się gruczoły potowe, przeto podczas upału lub wysiłku reguluje on wewnętrzną ciepłotę przez ziajanie. Pies musi ziajać, gdyż nie może się pocić.
Gdy zachowanie się yorka wskazuje, że jest chory, trzeba z nim udać się do weterynarza. Właściciel nie powinien sam próbować leczenia. Domysły i błędne przypuszczenia prędzej psu zaszkodzą. Do rozpoznania choroby i leczenia potrzebna jest fachowa wiedza.
Suchy, gorący nos często jest objawem choroby psy. Jednak zjawisko odczuć to jest naturalne po śnie, wytężonej pracy, podczas suszy, po grzebaniu w wysuszonej ziemi, a także u suki w czasie rui. Trzeba więc obserwować czy nos po pewnym czasie nie staje się znów wilgotny. W różnych wypadkach mierzy się psu temperaturę (w odbycie).
Większość psów które chorują na nosówkę jest nie do uratowania. Najlepszym środkiem zapobiegawczym jest szczepienie ochronne szczenięcia. Zależnie od firmy produkującej szczepionki szczepi się jednorazowo lub kilkakrotnie. Na nosówkę zapadają głównie młode psy, ale może też występować u osobników dorosłych, zwłaszcza do 5 roku życia.